Wolfgang Polak (* 1935) is, net als Curt Bloch, geboren in Dortmund. Nadat het appartement van zijn familie tijdens de pogromnacht van 9 november 1938 werd verwoest, emigreerden zijn Joodse vader en zijn moeder – die in 1933 tot het jodendom was bekeerd – samen met Wolfgang en zijn broer Joachim al de volgende dag naar Nederland. Op de illegale grensoversteek volgden verblijven in Aalten en Rotterdam. In 1940 werd de familie Polak geïnterneerd in het doorgangskamp Westerbork. Dankzij het vastberaden optreden van Wolfgangs moeder Hildegard kon het gezin na bijna tweeënhalf jaar het kamp verlaten en een kleine woning in Amsterdam betrekken. Daar maakten zij in 1945 de bevrijding mee. Midden jaren vijftig keerde Wolfgang Polak terug naar Dortmund. Eind jaren tachtig werd hij daar directeur van de Joodse Gemeente, een functie die hij 25 jaar lang vervulde. Als erkenning voor zijn verdiensten voor de joods-christelijke dialoog ontving Polak het Bundesverdienstkreuz van de Bondsrepubliek Duitsland.
Bij toeval ontmoette Wolfgang Polak in september 2025 in een café in Dortmund Eva Weyl, eveneens een overlevende van de Shoah. Weyl draagt altijd een foto uit de kampschool in Westerbork bij zich. Daarop is zij als klein kind te zien op de schoot van een leraar. Wolfgang kon zijn ogen niet geloven – want ook hij stond op de foto afgebeeld! Na meer dan tachtig jaar bracht een speling van het lot de twee voormalige kampgevangenen weer samen.