2e jaargang, nr. 15, pagina 12
2e jaargang, nr. 15, pagina 13
2e jaargang, nr. 15, pagina 14
2e jaargang, nr. 15, pagina 15
2e jaargang, nr. 15, pagina 16

cover / inleiding inhoudsopgave

Luxe?!

Tanks of Parfums?
Onze goede Duitse parfums leveren belangrijke deviezen op. Met deviezen worden schaarse grondstoffen voor onze bewapening gekocht. En daarmee is de vraag al beantwoord: tijdens de oorlog doen we afstand van
Mouson Lavendel
Met de postkoets

Er is al zoveel van jullie afgenomen,
Want deze oorlog is volledig en totaal,
De luxe verdween helemaal,
De oorlog eist het nu eenmaal.

Het leven werd echt spartaans,
Ja, het zijn harde, zware tijden,
Iets krijgen is bijna niet mogelijk,
Maar men is bereid tot opofferingen.

Men offert graag de genoegens op,
Of het nu koffie, thee of tabak is,
Men zegt dat wie wil zegevieren,
Bereid moet zijn om smakelijke dingen op te offeren.

En omdat we weten dat smaak bij jullie bekend
Nooit een sterke kant was,
Daarom Waren jullie bereid, waren jullie vindingrijk
En hebben jullie jezelf wonderbaarlijke beperkingen opgelegd.

Het Derde Rijk heeft jullie doen vergeten
Wat jullie leven mooi maakte
En goed wonen, goed eten
Hadden jullie al lang afgeschreven.

Dus wonen jullie nu in armzalige holen
Toosten op ersatz-dranken,
De meest primitieve dingen ontbreken,
Maar jullie putten troost uit de wetenschap dat:

Hoera, het front heeft zijn tanks,
Het front heeft zijn munitie,
En Adolf Hitler is een degelijke,
Prachtige kerel en we zullen het redden.

Wat hebben we aan de zwakheid
Van een verfijnde cultuur,
Dat is een sprookje uit oude tijden voor ons,
Want vandaag spreken alleen de wapens.

Ontelbare dingen zijn verdwenen
Onder het hakenkruisregime,
De geur van parfum is uiteindelijk
Ook gesneuveld.

Op het slagveld blies het
Zijn laatste geurig-zachte adem uit,
De aangename geur van de atmosfeer
Leed eronder, maar werd geprezen

Door degenen die zulke dingen
Een nutteloze energieverspilling vinden,
Als men nu luxe dingen zou maken,
Dan konden we de overwinning niet behalen.

Maar zo’n stelling lijkt me niet helemaal ongevaarlijk
Zo‘n these, Nee, het spijt me,
Parfums zijn niet zo onmisbaar
In deze grote, ellendige tijd.

De lofzangen van de nazi‘s,
Kunnen misschien overstemd worden
Als men parfum in grote hoeveelheden
In Adolf‘s Derde Rijk zou verspreiden.

En er zijn nog steeds veel dingen
In Duitsland die aanstootgevend zijn,
Als men die met parfum doordrenkt –
Misschien waait er dan een betere wind.

Ik weet niet of ik gelijk heb of niet
Of niet Is het ontbindingsproces al zo ver,
Dat geen parfum jullie meer kan verlossen
Van de stank van verval

Die doordringt in alle vezels,
In alle poriën van het Derde Rijk,
Ja, parfum zou hier een verspilling zijn,
Omdat het hier al zo lang enorm stinkt!

Post-editing: Carla Dauven-van Knippenberg, Eleonore A. Speckens