1e jaargang, nr. 11, pagina 6
1e jaargang, nr. 11, pagina 7

cover / inleiding inhoudsopgave

Het laatste gruwelstadium

Ongezellig wordt het nu,
Meelij kent men niet
En Groot-Duitsland is ontsteld,
Terreur zonder limiet.

‘t Laatste gruwelstadium,
Himmler furieus
En het volk, dat is bevreesd.
Men is zeer nerveus.

Lang verloren is de strijd
Maar men liegt en draalt
En belooft nog steeds de winst
Tot het niet meer gaat.

Maar de waarheid roert zich heus,
Nee, ze is niet dood,
Slaat zo ieders waanbeeld stuk
Hoewel men haar verbood.

Ondanks de Gestapostaat,
Ondanks heksenjacht,
Ondanks hetze en verraad,
Waarheid blijft van kracht.

Waarheid klinkt door een gedicht
En ze plant zich voort.
Onderdrukken laat zich niet
Meer het vrije woord.

Wie de waarheid verder draagt,
Frank en vrij verspreidt,
O wee hem, want hem treft dan
Heinrich Himmlers nijd.

Veel verspreiders zijn gepakt,
Maar de waarheid blijft
Dat het hakenkruissymbool
Zich de dood in drijft.

Vrouwe waarheid, die vertrekt
Honend haar gezicht,
Hitler is, als ieder ziet,
Bang voor een gedicht.

Vertaling: David Pieters