2e jaargang, nr. 38, pagina 13
2e jaargang, nr. 38, pagina 14
2e jaargang, nr. 38, pagina 15
2e jaargang, nr. 38, pagina 16

cover / inleiding inhoudsopgave

“Neva, Neva, Neva!”

De pogingen die de Roemeense regering onderneemt om de betrekkingen met dhet buurland te verduidelijken te midden van de revolutionaire onrust van het jaar 1917, leiden tot een reis van Antonescu naar Petersburg. Hier maakt hij de bolsjewistische agitatie mee. Antonescu heeft Lenin geobserveerd. “Hij verscheen bijna dagelijks op het Petropavlovsk-plein, zijn mensen plaatsten een kleine witte tafel in het midden van het plein, hij sprong op de tafel, bewoog zijn armen herhaaldelijk van boven naar beneden en riep luidkeels: Neva, Neva, Neva, morgen moet de Neva vol zijn! Dat was zijn dagelijkse toespraak tot de . Hij wilde daarmee zeggen dat de boeren de Neva moesten vullen met burgers, intellectuelen en officieren.” Deze gebeurtenis staat diep in Antonescu’s geheugen gegrift. Sindsdien wist hij wat het bolsjewisme betekende en besefte hij ook welke enorme dreiging boven zijn vaderland hing zolang dit systeem bleef bestaan. – Koralle No. 12 – 11-6-44

De Russen waren altijd al
Vrij sympathiek voor mij,
Maar vanaf vandaag kan ik het niet meer aan,
Ze zijn me te fanatiek.

Nu is alles voor mij glashelder,
Nu bestaat er geen twijfel meer,
Ik weet nu zeker, Lenin was
Een Satan en een Duivel.

Ik heb het weliswaar niet zelf gezien,
Maar Maarschalk Antonescu wel,
Hij zag het en ik moet toegeven,
Het was gruwelijk grotesk, uh

Nog lopen de koude rillingen,
Over mijn rug,
Wat een diabolische figuur
Vol listen en bedrog.

Als Beëlzebub en Alberich,
Zie ik Lenin heel plastisch,
Bijna onbeschrijflijk verschrikkelijk,
En hels en fantastisch.

Hij zweept de massa‘s op
Tot wilde wreedheden,
Zoals ze in deze wereld
Sinds de vroegste tijden

Nooit eerder zijn gezien, nooit eerder aanschouwd
Sinds Adam en Eva,
Op een tafel staat hij en roept luidkeels:
Neva! Neva!! Neva!!!

Gooi voor mij de Neva morgen vol
Met burgers, officieren!
Hij staat daar bloeddorstig en krankzinnig,
Niet te vermurwen door medelijden.

Antonescu zag het gebeuren
En hij werd bang
Voor deze slechte, slechte man
En zijn rode horden.

Hij zag dat het bolsjewisme
Erg wreed en gevaarlijk is
En daarom werd hij een fascist,
Dat is toch heel begrijpelijk.

De schrik ging mij door merg en been,
Lenin was er een,
Hoe zal het dan zijn met Stalin,
Die is nog veel gemener.

De Neva is niet groot genoeg
Voor zijn duivelsstreken
Nee, de vloek van zijn slechte daden
Kan daar niet langer gedijen.

Hij staat misschien op het Rode Plein
Met een of andere Olga
En ze schreeuwen allebei één zin
Alleen: Wolga! Wolga!! Wolga!!!

Post-editing: Sylvia Stawski, Ernst Sittig